Texel - rowerowa męczarnia

Mimo, że trochę mieszkam już w Holandii to jakoś jeśli chodzi o jej odkrywanie… z tym już trochę gorzej.
Najczęściej wybieram się przy okazji odwiedzin ze strony rodzinki. Chcę im jak najwięcej pokazać, a przy okazji samej pozwiedzać.
Nie inaczej było i w tym roku, gdy przyjechali do mnie w wakacje.
Jednym z punktów na naszej wycieczkowej mapie była nieznana mi dotąd wyspa Texel. Dużo o niej słyszałam, ale jakoś nigdy nie było mi po drodze tam pojechać.
Jest to jednak całodniowa wyprawa, bo najpierw trzeba przejechać pół Holandii (nie żeby to był jakiś duży kraj, ale zawsze), aby dostać się do miejscowości Den Helder z której odpływa prom, potem jakimś cudem znaleźć darmowe miejsce parkingowe jeśli nie chce się paprać z autem, a na koniec jeszcze spędzić kilkanaście minut na promie (z tego co kojarzę to nieco ponad 20). I to wszystko dopiero w jedną stronę.


My postanowiliśmy jednak spędzić jeden dzień aktywnie, więc zarezerwowaliśmy rowery, które mogliśmy odebrać zaraz po zejściu z promu (ogólnie to polecam je wcześniej wynająć, bo nie gwarantuję, że na miejscu będą jeszcze jakieś dostępne) i wyruszyliśmy na rowerową wycieczkę do wybranych wcześniej punktów.

Nie jesteśmy jakoś zaprawieni w boju i byliśmy z młodzieżą, więc chcieliśmy zobaczyć dosłownie latarnię oraz karmienie fok w centrum, w którym zajmują się chorymi zwierzakami.
I chociaż na mapie i w teorii wyglądało to całkiem prosto to rzeczywistość bardzo nas zaskoczyła.
Upadł, kilometry i totalny brak przygotowania zupełnie nas wykończyły. W tym miejscu muszę zaznaczyć, że jak na Polaków przystało wynajęliśmy normalne, miejskie rowery, bo po co przepłacać i robić dodatkowe koszty za kaucję przy wypożyczeniu rowerów elektrycznych.
Efekt? Tyłki bolały nas jeszcze przez kilka następnych dni, a ja prawie wyzionęłam ducha, bo zamiast założyć od samego początku czapkę to wolałam okulary przeciwsłoneczne, które w połączeniu z nakryciem głowy okazały się być bardzo niewygodne. To nic że w połowie drogi nabawiłam się udaru i ledwo dojechałam na miejsce, zatrzymując się co 5 kilometrów.
Pomimo tych wszystkich przygód.. udało się!

Zrobiliśmy w sumie 53 kilometry (w co do dziś nie mogę uwierzyć, bo do pracy mam 6, a i tak nie chce mi się jeździć rowerem) i zobaczyliśmy wyjątkowo przepiękne miejsca.
Cała ta trasa była tak różnorodna i piękna, że aż miło się jechało. Część prowadziła brzegiem morza, kawałek przez miasto, a jeszcze inny odcinek wiódł wydmami usłanymi wrzosem.
Widoki naprawdę zapierały dech w piersiach.
No i nie zapominajmy o foczkach, na których pokaz jakimś cudem udało nam się ostatecznie zdążyć.
Ogólnie jeśli macie się ochotę tam wybrać to polecam pojechać z samego rana i zostawić samochód w porcie. Parking jest bezpłatny i chociaż trudno się na niego dostać to około godziny 9 jeszcze nie powinno być dużego problemu. Za bilet na prom w dwie strony jako pieszy płacicie grosze. Wyprawa wyjdzie Wam wtedy dużo taniej, bo wynajęcie roweru to też nie jest jakiś ogromny koszt. Jeśli natomiast macie swoje jednoślady to już w ogóle biznes pierwsza klasa.
Ja pomimo wspomnienia bolących mięśni i zmęczenia, byłam bardzo, ale to bardzo usatysfakcjonowana tą wyprawą i chętnie bym ją powtórzyła.
Dlatego i Wam gorąco to polecam 😁





Komentarze